Eurofolk 2026 – uczestnicy

Zespół Folklorystyczny „Zlatna Trakia” z Chaskowa w Bułgarii został założony w 1992 roku. Wiek tancerzy waha się od 6 do 30 lat. „Zlatna Trakia” popularyzuje bogactwo bułgarskiego folkloru zarówno w Bułgarii, jak i za granicą. Repertuar obejmuje pieśni, tańce i tradycje ze wszystkich regionów folklorystycznych Bułgarii. Każdy występ zespołu staje się niezwykle emocjonującym i pięknym przeżyciem, barwnie dopełnionym niewinnymi i beztroskimi uśmiechami dzieci oraz temperamentem młodzieży inspirowanej skarbnicą bułgarskiego folkloru.
Zespół Folklorystyczny „Zlatna Trakia” brał udział w wielu bułgarskich i zagranicznych festiwalach konkursowych, zdobywając liczne dyplomy i nagrody. Prezentował wspaniałe bułgarskie tańce na Cyprze, w Rumunii, Grecji, Ukrainie, Turcji, Serbi, we Włoszech, w Polsce, na Węgrzech, w Belgii, Francji, Rosji, Hiszpanii, Bośni i Hercegowinie, Portugalii i wielu innych krajach.

Zespół reprezentuje Grecję, a dokładniej miasto Arta w regionie Epiru, które słynie z licznych kościołów bizantyjskich, średniowiecznego zamku oraz historycznego mostu na obrzeżach miasta, z którym związana jest znana legenda dotycząca sposobu jego budowy. Każdy grecki strój ludowy, a właściwie regionalny strój grecki, jest zestawem ubrań charakterystycznym dla danej grupy ludzi zamieszkujących Grecję. Spełnia on funkcję podobną do każdego innego ubioru: okrywa i zdobi ciało oraz prezentuje wizerunek, jaki jego właściciel chce ukazać innym, dając mu jednocześnie poczucie pewności siebie i komfortu. W konserwatywnym i rygorystycznym społeczeństwie wsi oraz małych miasteczek pewność i wygodę zapewniała jednolitość, jaką dawał tradycyjny strój. Ubiór ten opiera się na tradycji i konserwatyzmie, zdecydowanie różniąc się od mody opartej na ciągłych zmianach.
Męski strój ludowy nazywany jest „fustanella” i stanowi tradycyjny ubiór męskich grup pasterskich na Bałkanach. Jego historyczne korzenie sięgają starożytności i wywodzą się z męskiej tuniki doryckiej. Po rewolucji z 1821 roku został przyjęty jako narodowy strój Greków. Fustanella to charakterystyczna biała spódnica składająca się z wielu kawałków materiału. Biel symbolizuje czystość walk narodowowyzwoleńczych, natomiast liczne fałdy odpowiadają latom niewoli – 400 latom panowania tureckiego. Frędzle przy butach zwanych „tsarouchia” ukrywały ostre przedmioty wykorzystywane podczas walk, a chwosty przy skarpetach symbolizują łzy Chrystusa.

Zespół „Adis” powstał w 2001 roku przy wydziale choreograficznym Dziecięcej Szkoły Sztuki. Składa się z ponad 300 uczestników w wieku od 4 do 35 lat. Są to nauczyciele, najlepsi uczniowie oraz absolwenci wydziału choreograficznego szkoły. Repertuar zespołu obejmuje kirgiskie tańce ludowe, taniec współczesny oraz tańce narodów świata.
„Adis” uczestniczy we wszystkich ważnych wydarzeniach kulturalnych kraju. Od 2002 roku zespół bierze udział w międzynarodowych festiwalach i konkursach organizowanych na terenie krajów WNP. Działalność ta została uhonorowana licznymi dyplomami, wyróżnieniami, certyfikatami oraz listami gratulacyjnymi. „Adis” zdobył wiele zwycięstw, medali i innych nagród.
W 2012 roku zespół został przyjęty do organizacji CIOFF podczas Światowego Kongresu we Francji. Od 2010 roku zespół „Adis” współpracuje i uczestniczy w międzynarodowych festiwalach organizowanych pod auspicjami CIOFF. Grupa reprezentowała kirgiską sztukę ludową w wielu krajach, takich jak Węgry, Turcja, Indie, Francja, Maroko, Rumunia, Serbia, Grecja, Włochy i wielu innych.
W krajach, w których zespół występował, publiczność była zachwycona wysokim poziomem wirtuozerii, oryginalnymi strojami narodowymi oraz energią tańców. Muzyka kirgiska ma charakter nomadyczny i wiejski, a także jest ściśle związana z turkmeńską i kazachską muzyką ludową. Kirgiską muzykę ludową charakteryzuje wykorzystywanie długich, przeciągłych dźwięków.

Zespół na festiwalu „Eurofolk” zaprezentuje „Paltan Nong-yo”. Jest to tradycyjne koreańskie widowisko ludowe wywodzące się z regionu Paltan-myeon w Korei Południowej. W 2022 roku zostało ono wpisane na listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego prowincji Gyeonggi-do jako obiekt nr 65. Widowisko odzwierciedla ducha wspólnej pracy oraz radość koreańskiej społeczności chłopskiej, łącząc rytmiczne pieśni pracy z dynamicznymi ruchami tanecznymi.
W ubiegłym roku zespół uczestniczył w festiwalu Folk Monção w Portugalii oraz w festiwalu w Sivrihisar w Turcji.

Sześćdziesiąt lat miłości do Querétaro. Od początków jako Grupa Tańca Rdzennych Mieszkańców i Tradycyjnego Tańca Querétaro, założona w artystycznym sercu uczelni Alma Mater, zespół przyjął misję celebrowania tożsamości Querétaro w Meksyku i na świecie. Dzieli się swoimi głębokimi tradycjami ludowymi poprzez bogate i różnorodne formy wyrazu, takie jak taniec, teatr, film, telewizja i literatura. Grupa odbyła ponad 20 międzynarodowych tras koncertowych, prezentując folklor meksykański na świecie.
Dzięki dziedzictwu kulturowemu badanemu przez ponad 50 lat przez profesor Aurorę Zúñigę i zrealizowanemu przez profesor Dolores Zúñigę oraz Héctora Córdobę w szerokiej gamie programów kulturalnych tworzonych w trakcie tej długiej historii, zespół może z dumą tytułować się Dziedzictwem Kulturowym swojego Uniwersytetu.
ZPiT „Jawor” powstał w 1960 roku z inicjatywy Bogusława Szota i Józefa Dzika. W repertuarze zespołu znajdują się wiązanki polskich tańców regionalnych oraz polskie tańce narodowe. Program uzupełniają pieśni i melodie ludowe, a także widowiska obrzędowe i historyczne.
Zespół prezentował polski folklor na prawie 5000 koncertów oraz zrealizował niemal 120 wyjazdów zagranicznych, odwiedzając ponad 60 krajów na wszystkich kontynentach. Na szczególną uwagę zasługują koncerty na polskim transatlantyku Stefan Batory podczas rejsu do Kanady (1982 r.), występ przed Indirą Gandhi (1984 r.), koncerty w Walt Disney World na Florydzie (1994 r.) oraz występy w Maoryskim Centrum Kultury w Rotorua w Nowej Zelandii (2002 r.).
Za swoją działalność zespół został nagrodzony m.in. Medalem im. Oskara Kolberga (2000 r.), Honorowym Tytułem „Ambasador Województwa Lubelskiego” (2003 r.) oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010 r.).

OKUD Sveti Sava (Święty Sawa) to stowarzyszenie z Nowej Pazovej, miejscowości oddalonej o 20 kilometrów od stolicy Serbii, Belgradu. Towarzystwo zostało założone w 2002 roku i działa nieprzerwanie od tego czasu. Działalność stowarzyszenia podzielona jest na kilka sekcji, a w jego pracę zaangażowanych jest ponad 140 członków uczestniczących w sekcji teatralnej, plastycznej oraz największej – folklorystycznej.
W ramach sekcji folklorystycznej z powodzeniem działają: zespół dziecięcy, zespół sceniczny, studio baletowe, orkiestra ludowa, a także męska i żeńska grupa śpiewacza. Program artystyczny zespołu obejmuje tradycyjne pieśni i tańce z różnych regionów Serbii. Każda choreografia oparta jest na pieśniach i tańcach charakterystycznych dla danego regionu. Stroje są specjalnie wykonywane tak, aby autentycznie odzwierciedlały oryginalne i charakterystyczne ubiory poszczególnych regionów. Szczególną uwagę zespół przykłada do jakości swoich występów. Liczba nagród zdobytych na przestrzeni lat świadczy o wysokim poziomie prezentacji. Zespół posiada obecnie ponad 20 dyplomów i wyróżnień z festiwali regionalnych i ogólnokrajowych w Serbii.
Członkowie zespołu mogą z łatwością zaprezentować dwugodzinny program, który był już oglądany przez publiczność nie tylko w każdym dużym mieście Serbii, ale także przez widzów w Macedonii Północnej, Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, na Węgrzech, w Bułgarii, Słowacji, Polsce i Rosji. Członkowie zespołu chcą dzielić się pięknem serbskich pieśni i tańców, prezentować je na jak największej liczbie festiwali, poznawać inne kultury i zwyczaje, inne narodowości, spotykać ludzi o dobrym sercu, tańczyć i śpiewać wszędzie, gdzie to możliwe.

Trinity Irish Dance Ensemble to jedyny istniejący program edukacji scenicznej w zakresie tańca irlandzkiego. Zachowując idealną równowagę między rywalizacją w tańcu solowym i grupowym, program Ensemble rozwija tancerzy jako artystów scenicznych, oferując wszechstronną edukację taneczną oraz możliwości występów, a jednocześnie zapewniając bogate doświadczenia w zakresie przywództwa i kształtowania charakteru.
Zakorzeniony w tradycyjnym tańcu i muzyce irlandzkiej, Trinity Irish Dance Ensemble bada i rozwija kulturę irlandzką poprzez sztuki performatywne. Od pełnych energii tańców w miękkim obuwiu, przez rytmiczne tańce w twardym obuwiu, po tradycyjne irlandzkie tańce céilí – Trinity Irish Dance Ensemble prezentuje szerokie spektrum sztuki tańca irlandzkiego.
Od momentu powstania na początku lat dziewięćdziesiątych Trinity Irish Dance Ensemble występuje na festiwalach na całym świecie, promując kulturę irlandzką poprzez muzykę i taniec.
